met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

met de B72 Jacqueline-Denise naar het Fête de la Mer in Boulogne

B72 Jacqueline-Denise

de Jacqueline-Denise op het Fête de la Mer in Boulogne

We vertrekken morgen vroeg om vijf uur.

We waren woensdagavond samengekomen in het VNZ om te overleggen. Frans van Ransbeeck van de Apollo, Eddy Leblon van de Ostrea Rose, en de ganse bemanning van de Jacqueline-Denise, t.t.z. Eddy Blommaart (schipper), Peter Sabbe, Michel van der Vinnen en ondergetekende. De weersverwachting was inderdaad niet zo goed. Men voorspelde windkracht vier tot vijf, mogelijks ruimend naar zes. Voor mijzelf was het wel even spannend. Mijn eerste "grote reis" en dan meteen redelijk zwaar weer. Hoe zou mijn maag reageren?

Het is een fantastisch gevoel om 's morgens vroeg uit te varen. De kilte van de zeelucht en de spanning maken je klaar wakker. We zijn gelukzakken!

De Jacqueline-Denise ging inderdaad op en neer! Na zeven uur varen besluiten wij in Duinkerke te wachten tot de stroming goed zit. We profiteren ervan om wat te rusten en Duinkerke te bezoeken. Mijn maag heeft het schitterend gedaan.

's Nachts om drie uur varen wij opnieuw uit. De haven en de bedrijven die er gevestigd zijn trakteren ons op een prachtig lichtspel! Ongelooflijk hoeveel je 's nachts op zee kan zien. De zee is onrustig en de golven dikken steeds meer aan. De Jacquleine-Denise steekt telkens heel diep haar neus in de golven. Gelukkig hebben wij de boegspriet binnengehaald zodat zij niet kan breken. Voorbij les deux Caps wordt het wat rustiger, maar nu steekt er wat mist op. De zichtbaarheid is niet fameus en we zien met moeite de bakens van de warrelnetten. Deze typische manier van vissen zouden wij nog goed leren kennen.

We weten dat wij in Boulogne moeten oppassen voor de "muur", die volledig onder water zit en dus niet zichtbaar is. Maar we hebben een prima schipper. We vinden feilloos de ingang van de vaargeul en rond elf uur kunnen we aanleggen. Ik heb fantastisch genoten van de reis en voel mij al een echte zeebonk! Ik ben heel blij niet ziek te zijn geweest.

We liggen aan de kade vlak bij de plek waar de vissers komen lossen. Vanaf drie uur 's morgens komt de ene boot na de andere zijn lading lossen, met heel veel lawaai en de nodige "geurhinder". Maar het hoort er allemaal bij.

Het Fête de la Mer blijkt een heel stemmig en zeer goed georganiseerd festivalletje te zijn. Op het langwerpige terrein staan ontelbare standjes opgesteld die verschillende landstreken vertegenwoordigen en alle aspecten van hun maritieme cultuur aanbieden. Wij hebben er onze eigen Scute-stand opgesteld. Het was natuurlijk onbegonnen werk om Jan, Tony en Huguette te vervangen, maar we hebben ons best gedaan. Honderden folders van de Scute en evenveel boekjes over Blankenberge hebben wij uitgedeeld, voorzien van de nodige commentaar. Vooral Michel en Eddy toonden zich volleerde "marketeers". Een deel van het succes was wellicht ook te danken aan het feit dat onze stand recht tegenover de tapkast van het lekkere Esquelbecque bier was gesitueerd.

Mooie optredens zorgden mee voor de sfeer. Tal van groepjes vulden de diverse podia en zorgden de ganse dag voor ambiance. Ons eigenste Blankenbergs Shantykoor was in goede doen! Een gezellige bedoening daar.

Wij lagen met de Jacqueline-Denise vlak tegen het ponton. Naast ons lagen de Apollo en twee boten van onze vrienden uit Gravelines, de Christe Roi en de Saint Jéhan. Het was een fijn weerzien met Christophe en zijn companen.

Tu viens boire un coup? Samen eten, drinken en plezier maken... Zelfs de Télévision Boulonnaise was onder de indruk van onze versie van Louis Tavernier, met solist, koor en accordeon. We hebben de fransen zelfs leren zingen van "Amerika is een schoên land... en als ze heur effekes bukt...".

De terugreis begint met schitterend zonnig weer, stroming en wind zaten gunstig. Met bazaan en de fok gehesen (en een beetje hulp van de motor) halen wij gemakkelijk negen tot tien knopen. Eventjes begint de Jacqueline-Denise te "surfen". Fantastisch! Het is heerlijk zonnen aan dek. We maken stoofvlees (uit blik) met rijst klaar en zijn net met de afwas klaar wanneer het weer verandert. Voor Duinkerke begint het feller te waaien en ook te regenen. We krijgen fel onweer en kunnen nog net de zeilen strijken. We missen nu wel wat instrumenten in de buurt van de brug. Eddy houdt binnen de koers in het oog en Peter staat aan het stuur. Ik sta tussen beide in om de posities aan mekaar door te schreeuwen. Drie maal na elkaar krijgen we een fameuze vlaag. Is dat hagel?

Vanaf Oostende wordt het rustiger. We zijn bijna thuis. Rond negen uur varen wij Blankenberge binnen. Vertrouwde gezichten staan ons op te wachten om de trossen aan te nemen. Veilig thuis!

Het is goed geweest. We weten het nu al: volgend jaar gaan wij terug!

Etienne Wauters

zie ook

meer informatie over de B72 Jacqueline-Denise

 lees verder